Мали Лемкы тверды головы

 Было то давно, хыбаль за цисаря Франца Йозефа. В єден осінний вечер в корчмі Абрама сідили собі при столі два кумове - Гаврил и Данько. Сідили собі, попивали палінку и нарікали на тяжкы часы.
- Знате што, куме? - гварит Данько - неє на тім світі справедливости, Вшытко што хлоп купує, єст барз дороге, а што продає - барз тунє.
- Так, так правду гварите куме - признав Гаврило.
- Но, лем си подумайте - тягнув дале Данько - мам на продай теля. Быцок, юж му три тыжні минуло. Но, крас теля, тлусте. Моя стара яйця му до молока била, жебы было краще, а гнес пришов Лейба - но, тот гандляр, и знате кельо мі давав? Три риньскы! Та то півдармо, та то злодійство в білий ден. И не дав єм! Повів єм му, же най ту здохне, а не дам за глупство.
- Є, та добрі сте зробили, куме, бо аж гріх так туньо дати, потвердив Гаврило и скричав до корчмаря:
- Ноле, Абрам - налій ищы по пів кватеркы!
- Юж даю - одрюк ґречні корчмар, и поставив перед кумами нову фляшку.
Выпили и задумали ся.
- Знате што? - перервав мовчанку Гаврило. - Я вам дам два риньскы, а теля заріжеме на спілку. Што вы на того?
- Добрі сте подумали, куме. Дате мі лем півтора риньского, бо мі ищы скора остане.
- Гей, Абрам - кельо дат за скору?
- Но, залежыт яка скора? - Я можу юж вам дати кварту горілкы - лем жебы не была порізана при скоруваню - застеріг Абрам.
- Не буде порізана, лем доложыш ищы пачку бакуну -потвердив Данько.
Абрам доложыв, а кумове взяли палінку, бакун и вышли з корчмы.
На дворі гет стемніло, а они юж мали добрі в чубах. По дорозі урадили, же підут зараз до Данька и теля заріжут, бо нее што так доброго інтересу одкладати. Коли підышли під кучу, Данько рюк:
- Вы, Гаврил, вытягнийте теля з кучы, притримайте за хвіст, а я го дачым насамперед оглушу.
Взяв Данько буковий толчок, што ним пацятім компері ся толкло, а Гаврило юж тримав теля за хвіст, але оно - як то теля
- скакало, хотіло му втечы.
- Но, бийте куме! - кричав знетерпливений Гаврило. Данько замахнув ся на осьліп, бо было темно, вдарив раз
- теля скаче, вдарив другий, а Гаврило як заверещыт:
  1. До холеры, куме! - як ищы раз мя вдарите по голові, то верабоже - пущу теля!



Icon Return to Lemkos Home Page

Document Information

Document URL: http://lemko.org/lemko/kuziak/6.html


E-mail: walter@lemko.org

Copyright ® LVProductions

LV Productions
3923 Washington Street
Kensington MD 20895-3934
USA

Originally Composed: March 23, 2001
Date last modified: